Nederlandse FilmDatabase
Admira Duynhouwer
Admira Duynhouwer
17 september 2026
Layla Meijman, Maarten van der Ven
Studio Ruba, Mirage Films
85 minuten
Chyna is een populaire haarstyliste die samen met haar zussen een kapsalon runt. Ze wordt bewonderd om haar talent en haar relatie met de aantrekkelijke Raoul. Maar achter gesloten deuren blijkt Raoul bezitterig en gewelddadig. Terwijl zijn gedrag steeds verder uit de hand loopt, beseft Chyna dat ze moet ontsnappen, voor haar eigen veiligheid en die van haar dochtertje Sugar. Dat blijkt moeilijker dan gedacht, want Raoul laat haar niet zomaar gaan.
Delany Lepelblad (Chyna), Daniël Kolf (Raoul), Latifah Chafery van Callas (Nila), Noëlle Fernandes Mendes (Rose), Rosario Mussendijk (Rizz), Alida Dors (Yvonne), Dashaeno Berghout (Dashaeno)
Sugar is het speelfilmdebuut van regisseur Amira Duynhouwer en het acteerdebuut van zangeres Delany Lepelblad.
De film was geselecteerd voor de Gouden Kalf Competitie van het Nederlands Film Festival 2026.
Op 26 oktober 2026 ontving Sugar de Gouden Film voor het bereiken van 100.000 bioscoopbezoekers.
Kijkwijzer: 16 jaar (geweld, grof taalgebruik).
Duynhouwer situeerde de film in de Bijlmer omdat ze daar woont en „zich nog nooit ergens zo heeft thuisgevoeld”. Veel van de acteurs en personages in het scenario waren haar buren (Rizz, Dashaeno, Reanny, Vanessa) en ze schreef de rollen op hun huid.
Nicole Santé op Filmkrant.nl op 26 augustus 2026: "(...) Duynhouwer bouwt de spanning zorgvuldig op en laat subtiel zien hoe gewelddadige relaties werken en waarom het voor de slachtoffers zo moeilijk is om eruit te komen. Die subtiliteit zit niet alleen in het sterke scenario en de geloofwaardige dialogen, maar ook en vooral in de gelaagde personages en de manier waarop die door de acteurs zijn ingevuld. Raoul is niet zomaar een agressieve tiran; hij is ook liefdevol en zorgzaam. Chyna is geen zielig, zwak vrouwtje, maar een sterke, talentvolle professional, die verontrustende signalen te lang met de mantel der liefde bedekt, zelfs wanneer haar dochtertje in gevaar komt. Achter de bravoure van haar zussen gaat diepe liefde schuil. Sugar speelt zich af in de honingraatflats van de Bijlmer. Duynhouwer en camerapersoon Sam du Pon maken optimaal gebruik van de architecturale eigenschappen van de gebouwen, die er tegen vlammende luchten indrukwekkend en on-Nederlands stijlvol uitzien. De Caraïbische gemeenschap wordt genuanceerd en met flair (en een steengoed productie- en kostuumontwerp) geschilderd: vanzelfsprekende warmte en liefde, die gepaard gaat met ongezouten meningen en harde woorden. Er is ruimte voor de feestelijke momenten van samenzijn: een barbecue in een te krappe tuin, de uitbundigheid in de kapsalon, en ook de magie van een rituele cleansing door Chyna’s moeder. Er zijn al veel – maar misschien nog niet genoeg – films gemaakt over huiselijk geweld (een term met een nog altijd iets te knusse connotatie), maar nog niet eerder een die door de setting en de cast zo volledig is geworteld in de Caraïbische cultuur."
Dana Linssen op NRC.nl op 15 september 2026: "(...) In Sugar heeft Duynhouwer haar hoofdpersoon vleugels gegeven. Door Chyna’s dromen, die soms boos en dan weer mythisch zijn, tilt ze de film uit de traditie van het Hollandse drama. Die magisch-realistische momenten zorgen ervoor dat je dicht bij Chyna komt en meegaat in de vragen die de film opwerpt. Intieme scènes van een Surinaams wasi-ritueel, een spirituele reiniging, geven de film tederheid en kracht. Zangeres Delany Lepelblad debuteert in de film als actrice, en ze heeft een magnetische uitstraling. (...) Knap ook is hoe Raoul (Daniël Kolf) net genoeg contouren krijgt om ongrijpbaar te blijven: hoe is de relatie met zijn strenggelovige en bezitterige moeder, hoe verdient hij de kost? Zo gaat de aandacht niet naar excuses voor dadergedrag, maar blijft hij wel een persoon met een eigen geschiedenis.
Duynhouwer omschrijft zichzelf als een filmmaker die wil snappen waar het leven over gaat. Niet als iemand die per se met pasklare antwoorden wil komen. Ze sprak met experts, met agenten, met ervaringsdeskundigen uit Blijf-van-mijn-lijf-huizen en bestudeerde uiteindelijk ook daderprofielen. De escalatieladder van partnergeweld loopt van love bombing, via bezitterigheid naar stalking en verder. Maar het is meer dan een privésituatie: „Geweld in de huiselijke kring is een maatschappelijk probleem. Hoe leren we mensen met emoties omgaan? Hoe zorgen we dat vrouwen worden geloofd als het misgaat?” Vaak wordt partnergeweld nog gezien als iets voor bepaalde sociale groepen, maar: „Geweld kent geen kleur. Geen klasse. Dat blijkt uit alle cijfers.”"
Jac van Exter
Sam du Pon
Tom Denoyette
Sanne van der Hoeven
Vita Mees
Evelien van der Molen
Dutch FilmWorks
57 bij première
Kleur